MERYEM-Enuma İlu

“Enuma ilu” diye başlar göklerin kadim tabletleri... Ve o vakit, Nammu’nun suları dirilir bir kaya ışığının ardından. Meryem’in yaslı, onurlu masum kalbi. 99 dizdim yine. Her tanesi šapātu — yani kutsal nefes, Her halkası zi-anna-ki-gal — gök ile yerin arasındaki ince hat. Arifin elinde sayılan değil, anımsanan bir dua olması idi niyetim... “Niĝin-ĝa-ĝa-an-ta”, der eski metin; Yani: İçinde Yaradan’ın yankısı gizlidir. Beyaz opal ve inci ile dirilirdi bütün uyuyanlar. Meryem’in dudaklarından dökülen her Esmâ, Akat rahiplerinin kadim kelâmıyla birleşmez mi? Šulmu ana šulmi — Barış, barışa olsun. Çünkü “In lilû ana napšati” — Ruh, nefese inmiştir. Yeryüzü kadınlarının ellerinde, Göklerin annesinin duası yeniden dirilsin..